PA3DHN sk 30 Maart 2011

Radio-Zendamateur gaat in een

mum van tijd de wereld rond

(Artikel in Brabants Dagblad van 3 December 2005)


Radio-zendamateur gaat in een mum van tijd de wereld rond

door Mari van Rossem

Naam: Wirn van der Heijden (70)
Hobby: radio-zendamateur
Beroep: gepensioneerd rnechanicus/constructeur
Woonplaats: Lithoijen

Foto: Chris van Cromvoirt

 

Hij heeft vanuit een besneeuwd Lithoijen net nog contact gehad met een Amerikaan op de tropische eilandengroep Antigua & Barbuda. "Echt helemaal geweldig", oordeelt Wim van der Heijden de verre call.

Immers, het korte onderhoud via de HF-band (hoge frequentie) gaat hem wellicht weer een felbegeerde QSL-kaart opleveren. Want daar is het de 70-jarige radio-zendamateur uiteindelijk om te doen: communiceren met soms wildvreemden all over the world en zoveel mogelijk antwoordkaarten mét sterkterapport - ook uit de verste uithoeken - zien te scoren.

De Lithoijenaar die al ruim 23 jaar meer dan regelmatig op zijn bovenkamertje ('Mijn heiligdom waar niemand komen mag') achter zijn apparatuur kruipt, heeft op zolder meters QSL-kaarten liggen. En ordners vol met gegevens over de collega-zendamateurs die met 'operator Wim' -in die kringen vooral bekend onder de roepnaam PA3DHN - communiceren.

En daar komen dagelijks nog tal van adresjes bij. Want Van der Heijden grijpt ieder vrij moment aan om met morsetekens en het internationaal spellingsalfabet de ether in te gaan. "Ik gebruik voor zeker 98 procent van mijn contacten naar buiten m'n morse-seinsleutel. Die voorkeur heeft vooral te maken met het feit dat ik bijna mijn gehele militaire diensttijd als radio-telegrafist bij de genie diende. Toen ik terugkeerde bij mijn werkgever Philips in Oss heb ik jarenlang niks met die voorliefde gedaan. Tot ik ruim voor mijn vut-datum bedacht om alvast een leuk tijdverdrijf uit te kiezen. Logisch toch wel dat ik bij mijn seinsleutel, de morse-streepjes en -puntjes uitkwam."

"Het radio-zendamateurisme is dé manier om lekker binnenshuis, bij goed en slecht weer, bij nacht en ontij in de lucht te zijn. En je hebt altijd respons. Het gebeurt regelmatig dat ik 's morgens héél vroeg snel even de zendapparatuur inschakel. Dan is het aan de andere kant van de aardbol wat later in de middag en heb ik grote kans dat ik een morsende Australiër of Nieuw-Zeelander treft. Kletsen via de microfoon, nee, dat ligt me toch minder."

Al in 1982 slaagde Van der Heijden voor de zogeheten C-machtiging. En kreeg hij van de Radio Controle Dienst (RCD) in Groningen zijn eerste roepnaam PE1JLUA.

"Je kunt jezelf niet zomaar tot radio-zendamateur bombarderen", vult de gepensioneerde Philips-medewerker aan. "Eerst is er die C-machtiging, waarmee je alleen op de VHF - met een bereik van een paar honderd kilometer - mag zenden. Zelf ben ik driekwart jaar later opgegaan voor A, waarvoor een morse-snelheid van minimaal twaalf woorden per minuut vereist was. Dat was voor mij als oud-telegrafist echt tikken. Sindsdien ga ik dus als Papa-Alfa-3-Delta-Hotel-November door het leven."

Hij schafte 'n Kenwood TR9130 ('zender en ontvanger in één) aan, bouwde eigenhandig een transformator om 230 volt om te zetten naar de gewenste 13,8 volt en ging met 'n 'fietspomp-antennetje' de lucht in. "Inmiddels is de apparatuur natuurlijk verder verfijnd. En kom ik vanuit dit Lithoijens gebiedje van twee bij twee kilometer met mijn vijftien meter hoge kantelmast tot prima resultaten. Ik kan de hele wereld gemak aan."

En hij verhaalt over zijn morse-gesprekken met emigranten ('weggelopen Nederlanders'), over zijn contact met Nederlandse missiepater in Afrika en over een collega radio-zendamateur in de Indiase Punjab, die slachtoffer was van een enorme, overstroming. "Zo kom je nog eens iemand tegen, ja. Van de ongeveer 380 landen op deze wereld heb ik uit 122 landen QSL-kaartjes. Ik kan dus nog effe vooruit."


Copyright © 2006 - Bram van den Ham
All Rights Reserved